شناسنامهٔ نقشه را کامل کن
عنوان، محدودهٔ مکانی، موضوع و اگر ارائه شده زمان نقشه را بنویس. سپس سؤال را بخوان و مشخص کن دنبال مکان، مسیر، پراکندگی یا مقایسه هستی. این قاب جلوی برداشت از نشانههای نامرتبط را میگیرد.
راهنما را به واژه تبدیل کن
معنای هر رنگ، خط، نقطه یا بافت را از خود راهنمای نقشه استخراج کن. نشانهها را براساس ظاهر حدس نزن. اگر چند دسته وجود دارد، فقط دستههای مرتبط با پرسش را جدا کن.
نام ناحیه، جهت، مجاورت یا نشانهای از خود نقشه را در پاسخ بیاور تا نتیجه به تصویر متصل بماند.
جهت و موقعیت نسبی را مشخص کن
نقطهٔ مرجع را انتخاب کن و جای پدیده را نسبت به آن بیان کن. واژههایی مانند شمال یا مجاور فقط وقتی دقیقاند که جهتنما و محدودهٔ نقشه آنها را پشتیبانی کنند.
مقیاس را پیش از فاصله ببین
اگر سؤال فاصله یا گستره میخواهد، نوع و واحد مقیاس را بررسی کن. اندازهٔ روی صفحه را بدون تبدیل، فاصلهٔ واقعی معرفی نکن. مراحل تبدیل و واحد پاسخ را خوانا بنویس.
الگوی پراکندگی را نام ببر
ببین پدیده متمرکز، پراکنده، خطی یا وابسته به ناحیهای خاص است؛ فقط از دستهبندیهایی استفاده کن که در منبع درسی تو آمدهاند. سپس دو شاهد مکانی برای توصیف الگو پیدا کن.
همزمانی مکانی را علت قطعی ندان
همپوشانی دو پدیده روی نقشه یک رابطهٔ احتمالی نشان میدهد، اما برای ادعای علت به توضیح کتاب یا دادهٔ دیگری نیاز داری. در پاسخ میان «همراهی» و «علت» تفاوت بگذار.
مقایسه را با معیار ثابت انجام بده
دو ناحیه را از نظر یک نشانه، تراکم یا موقعیت مشخص مقایسه کن و جهت تفاوت را بنویس. سپس برای هر طرف شاهد جدا بیاور. چند معیار را در یک جملهٔ مبهم ترکیب نکن.
از نقشه سؤال بساز
برای هر نقشه یک سؤال مکانیابی، یک سؤال الگو و یک سؤال رابطه طراحی کن. پاسخها را با راهنما کنترل و خطا را به عنوان، نشانه، جهت، مقیاس یا استدلال نسبت بده. نقشهٔ کل درس در راهنمای جغرافیا است.