عنوان و راهنما را رمزگشایی کن
موضوع شکل، نوع نمایش و معنای رنگ، بافت، پیکان یا نمادها را از توضیحات همان صفحه استخراج کن. نشانهها را براساس شباهت ظاهری حدس نزن و واحد یا مقیاس را در صورت وجود ثبت کن.
اجزای ثابت را برچسب بزن
لایهها، مرزها، ساختارها و هر پدیدهٔ نشاندادهشده را جدا نامگذاری کن. سپس بگو هر جزء با کدام بخش تماس دارد یا آن را قطع میکند. رابطهها برای تحلیل مهمتر از حفظ جای تصویرند.
اگر رویدادی را قدیمیتر یا جدیدتر میدانی، مرز، ترتیب یا رابطهای را که این نتیجه را پشتیبانی میکند نشان بده.
روابط را دوتایی بررسی کن
هر بار فقط دو جزء را مقایسه و رابطهٔ میان آنها را مطابق اصول کتاب بنویس. پس از ساخت چند رابطهٔ کوچک، آنها را به زنجیرهٔ کامل تبدیل کن. پرش مستقیم به ترتیب نهایی خطا را پنهان میکند.
رویداد و اثر آن را جفت کن
برای هر تغییر شکل یا مرز، رویداد احتمالیِ مجاز در محدودهٔ درس و اثر دیدهشده را کنار هم بنویس. اگر چند توضیح ممکن است، فقط با شواهد اضافه یکی را انتخاب کن و چیزی را از شکل حدس نزن.
توالی را با پیکان بساز
رویدادها را از قدیمیتر به جدیدتر یا طبق جهت خواستهشده مرتب کن. میان هر دو مرحله دلیل کوتاه بنویس. جهت زمانی پاسخ را در پایان با صورت سؤال کنترل کن.
مقطع و نمای سطحی را جدا نگه دار
مشخص کن تصویر از بالا، کنار یا به شکل برش فرضی نمایش داده شده است. جای ظاهری یک جزء در صفحه همیشه ارتفاع یا عمق واقعی آن نیست؛ نوع نمایش و راهنما معنای موقعیت را تعیین میکنند.
شکل را از حافظه سادهسازی کن
تصویر را ببند و فقط اجزای اصلی و روابط تعیینکننده را بکش. هدف بازتولید هنری نیست. بعد اصل را باز کن و هر رابطهٔ جاافتاده را به یک سؤال کوتاه تبدیل کن.
پاسخ را با «نتیجه + شاهد» بنویس
نام جزء یا ترتیب را بیان کن و بلافاصله نشانهٔ تصویری پشتیبان را بیاور. خطا را به راهنما، تشخیص جزء، رابطه یا جهت توالی نسبت بده. نقشهٔ کل درس در راهنمای زمینشناسی است.